Wat kost een uur stilstand?

Twee vangnetten

Een back-up is een kopie van je data op een moment in het verleden. Bij een grote storing moet die kopie worden teruggezet. Dit betekent dat systemen weer moeten worden opgebouwd, gecontroleerd en dat applicaties weer worden opgestart. Dat kost wat tijd en dat is prima.

Bij disaster recovery wordt de omgeving continu gerepliceerd naar een tweede locatie, waar de benodigde compute-, storage- en netwerkcapaciteit vooraf is gereserveerd. Er hoeft dus niets te worden teruggezet, want de omgeving wordt opgestart op een tweede locatie. Dit is een kwestie van minuten per VM.

Ook het dataverlies is anders tussen een back-up en disaster recovery. Waar je bij een nachtelijke back-up tot een dag aan data kwijt kunt zijn, gaat het bij replicatie om seconden tot minuten.

Waarom heb je dan allebei nodig?

Het korte antwoord: disaster recovery dekt uitval, een back-up dekt versleutelde en corrupte data. Een gerepliceerde omgeving (disaster recovery) volgt productie in seconden, dus ook als die wordt versleuteld door ransomware. Zodoende is disaster recovery en specifiek de herstelpunten alleen een oplossing bij storingen in productie. Bij een hack of ransomware is dit niet voldoende. Een onveranderbare (worm) back-up, eventueel op geïsoleerde (airgapped) opslag, met een langere bewaartermijn is dus het vangnet voor het geval ook de replica is geraakt.

Rekenen met stilstand

Hoe je dit precies opzet is een rekensom: de kosten van een uur stilstand maal het aantal uren dat herstel duurt. Daar tellen omzet, loonkosten van medewerkers en de kosten van het herstel zelf in mee. Stel dat een uur stilstand 5.000 euro kost en een omgeving is in 8 uur teruggezet, dan is de rekening 40.000 euro.

Herstellen kost meer tijd naarmate er meer data teruggezet moet worden. En data groeit bij ieder bedrijf. Bij een verdubbeling van de data gaan de herstelkosten naar 80.000 euro. De tijd die je zonder je systemen kunt overbruggen groeit helaas niet mee. Integendeel.

Disaster recovery kost meer dan een back-up, omdat de capaciteit continu gereserveerd staat. Je zet het daarom in waar een uur stilstand het duurst is: de bedrijfskritische systemen krijgen disaster recovery, de rest een back-up. Zo weeg je de jaarlijkse kosten van disaster recovery af tegen wat een storing je kost.

Voldoen aan NIS2 én voor als het misgaat

NIS2 noemt business continuity, back-up beheer en disaster recovery expliciet als maatregelen. Wat je daarbij moet kunnen aantonen, is dat je weet welke systemen kritisch zijn, dat het herstel daarvoor is ingericht en dat het is getest. Dat is precies wat je nodig hebt als het ondanks alles misgaat: welke systemen komen het eerste terug, wie beslist dat en hoelang gaat dit maximaal duren?

Een periodiek geteste uitwijk met rapportage maakt dat zichtbaar voor een auditor én geeft tegelijk zekerheid op het moment dat het ertoe doet. Neem contact met ons op en laten we gezamenlijk eens rekenen met de systemen en workloads die disaster recovery nodig hebben en welke met een back-up kunnen worden ingericht.